Sælir pungar!
Nú er frumburðurinn að verða 1 árs og í tilefni af því verður kökuboð á heimili Pattans föstudaginn 17. júní. Fugó mönnum er að sjálfsögðu boðið að heyðra prinsessuna með nærveru sinni, upplagt að rölta við þegar menn fara í bæinn að fá sér pulsu og halda upp á Þjóðhátíðardaginn. Vonast til að sjá ykkur! milli kl 14 og 18
kv
Gautur
miðvikudagur, júní 15
sunnudagur, júní 12
Helgin
Jæja drengir þá er fyrst og síðast helgin mín í aleinn í Lyngby. Næstu helgi koma ma og pa, ég flyt líka þá en núna þá er allir Íslendingar hér í Lyngby farnir og ég aleinn. Ég byrjaði annars helgina á því að leigja fimm videósplólur, var e-ð voða tilboð út á leigu. Þar sem ég er á móti því að henda peningum þá horfði ég á allar myndirnar yfir helgina en tókst samt að koma inn einu djamm með kollegi félögunum hér á föstudaginn. Það gerðist afskaplega lítið á djamminu nema það var laumað að mér staupi sem er cirka 50% tabasco sósa og þið getið ímyndað ykkur hvernig það endaði. Þar sem ekkert gerðist annars þá segji ég ykkur eilítið frá þessum fimm ræmum.
1. Singles (1992): Helvíti fín ræma sem gerist í Seattle á grugg árunum, ábyggilega þess vegna sem ég hafði gaman af henni. Góð musík, soldið væminn, einstaklega skemmtilegir aukaleikarar meðal annars Eddie Vedder og Chris Cornell. Góð en alls ekki fyrir alla. **1/2
2. Conspiracy (2001): Þrusu fín ræma um fundinn í Wannsee 1942 þar sem men ræddu um lokalaus á gyðingavandamálinu. Einstakalega góð mynd, vel leikinn, vel gerð, langar senur sem mynna dálítið á leikhús (enda gerist öll myndin inn í einu húsi, gaman að lesa triva um þessa á imdb). Mæli með þessarri fyrir alla sem þola hægar myndir. ***1/2
3. Forgotten Silver (1995): Helvíti góð mockumentary úr smiðju Peter Jackson. Myndin fjallar um æfi seinheppins kvikmyndagerðar manns frá Nýja Sjálandi. Myndin er sett upp eins og heimildarmynd en er í raun algjört kjaftæði. Góður húmor þarna á ferð sérstaklega þar sem megnið að Nýja Sjálandi trúði að myndin væri byggð á sönnum atburðum í rúman sólarhring eftir að myndin var frumsýnd í sjónvarpi þar í landi. Mæli með fyrir alla. ***
4. Sword in the Moon (2003): Suður Kóresk Samuri filma (veit að það voru engir samuri-ar í Kóreu en þið vitið hvað ég meina). Þetta var ágætis mynd gaman að sjá menn nota alvöru skylmingabrellur ekkert tölvukjaftæði hér á ferð. Söguþráðurinn ágætur en samt helsti veikleiki myndarinnar. Fín fyrir þá sem hafa gaman af austurlenskum sverðamyndum (ala Hero). **1/2
5. Mullholland Dr. (2001): Myndin eftir David Linch, þetta átti að vera besta myndin í bunkanum skv. dómum, verðlaunum o.s.frv. Vonbrigði, eina sem ég get sagt um þessa mynd. Ólíkt Lost Highway þá skildi myndina ágætleg. Hún áttir samt að vera voða art-í og óskyljanleg. Hápunkturinn var lesbíska ástaratriðið en ég meina dude hefði alveg eins getað leigt klámmynd. Kannski er það bara staðreyndin að myndin var sýnd í sjónvarpinu yfir helgina og því klúður að leigja hana. Alla veganna mæli ekki með þessarri nema fyrir hörðustu Linch áðdáðendur. (*1/2 - **)
Vona ég hafi ekki drepið ykkur úr leiðindum með þessu. Hafði bara ekkert betra að segja. Kannski verður þetta skemmtilegra hjá mér næst.
1. Singles (1992): Helvíti fín ræma sem gerist í Seattle á grugg árunum, ábyggilega þess vegna sem ég hafði gaman af henni. Góð musík, soldið væminn, einstaklega skemmtilegir aukaleikarar meðal annars Eddie Vedder og Chris Cornell. Góð en alls ekki fyrir alla. **1/2
2. Conspiracy (2001): Þrusu fín ræma um fundinn í Wannsee 1942 þar sem men ræddu um lokalaus á gyðingavandamálinu. Einstakalega góð mynd, vel leikinn, vel gerð, langar senur sem mynna dálítið á leikhús (enda gerist öll myndin inn í einu húsi, gaman að lesa triva um þessa á imdb). Mæli með þessarri fyrir alla sem þola hægar myndir. ***1/2
3. Forgotten Silver (1995): Helvíti góð mockumentary úr smiðju Peter Jackson. Myndin fjallar um æfi seinheppins kvikmyndagerðar manns frá Nýja Sjálandi. Myndin er sett upp eins og heimildarmynd en er í raun algjört kjaftæði. Góður húmor þarna á ferð sérstaklega þar sem megnið að Nýja Sjálandi trúði að myndin væri byggð á sönnum atburðum í rúman sólarhring eftir að myndin var frumsýnd í sjónvarpi þar í landi. Mæli með fyrir alla. ***
4. Sword in the Moon (2003): Suður Kóresk Samuri filma (veit að það voru engir samuri-ar í Kóreu en þið vitið hvað ég meina). Þetta var ágætis mynd gaman að sjá menn nota alvöru skylmingabrellur ekkert tölvukjaftæði hér á ferð. Söguþráðurinn ágætur en samt helsti veikleiki myndarinnar. Fín fyrir þá sem hafa gaman af austurlenskum sverðamyndum (ala Hero). **1/2
5. Mullholland Dr. (2001): Myndin eftir David Linch, þetta átti að vera besta myndin í bunkanum skv. dómum, verðlaunum o.s.frv. Vonbrigði, eina sem ég get sagt um þessa mynd. Ólíkt Lost Highway þá skildi myndina ágætleg. Hún áttir samt að vera voða art-í og óskyljanleg. Hápunkturinn var lesbíska ástaratriðið en ég meina dude hefði alveg eins getað leigt klámmynd. Kannski er það bara staðreyndin að myndin var sýnd í sjónvarpinu yfir helgina og því klúður að leigja hana. Alla veganna mæli ekki með þessarri nema fyrir hörðustu Linch áðdáðendur. (*1/2 - **)
Vona ég hafi ekki drepið ykkur úr leiðindum með þessu. Hafði bara ekkert betra að segja. Kannski verður þetta skemmtilegra hjá mér næst.
föstudagur, júní 10
Evrópa VS. BNA
Hinn vaski blaða- og frjálshyggjumaður Ólafur Teitur Guðnason hefur nýverið gefið út bók þar sem "hið sanna og rétta" í ýmsum málum kemur fram og íslenskir fjölmiðlar eru gagnrýndir harðlega. Þessi boðberi sannleikans skrifar athyglisverðan pistil í Viðskiptablaðið þann 13. maí. Pistillinn er skemmtilegt innlegg í umræðu sem er jafnan mjög skemmtileg: Hvort hefur fólk það betra í Evrópu eða Bandaríkjunum?
Ekki kemur niðurstaða Ólafs Teits á óvart en hún er sú að Norðurlöndin séu fátækustu ríki Vestur-Evrópu, og að Bandaríkjamenn hafi það almennt miklu betra en Evrópumenn. Þarna eru þá væntanlega komin skotheld rök fyrir því að fara bandarísku frjálshyggjuleiðina sem unga sjálfstæðismenn dreymir um. Lækka skatta, skera velferðarkerfið niður við nögl, einkavæða heilbrigðiskerfið, rukka milljónir í skólagjöld í háskólum, stytta fæðingarorlof í sex vikur og afnema lögbundið sumarfrí. Ekki í fyrsta skipti sem hægri mennhalda fram yfirburðum Bandaríkjanna á öllum sviðum mannlegrar tilveru, en standast þessar kenningar?
Ólafur Teitur vísar í grein blaðamannsins Bruce Bawer, sem er búsettur í Osló. Fullyrðingar Bawers eru eftirfarandi:1) Miðað við landsframleiðslu væru gömlu Evrópusambandsríkin 15 (fyrir utan Lúxemborg) meðal fátækustu ríkja Bandaríkjanna. 2) Miðað við meðallaun eftir skatta, leiðrétt gagnvart verðlagi þá hefur meðal-Bandaríkjamaður um 30-50% meira milli handanna en meðal-Evrópumaður. 3) Noregur er í raun fátækt land - almenningsstofnanir eru margar í niðurníðslu, bílaflotinn er ekki upp á marga fiska og almennt launafólk tekur nesti með sér í vinnuna.
Fyrsta fullyrðingin er í rauninni sú eina sem ekki er hægt að hrekja. Landsframleiðsla í Bandaríkjunum er mun hærri en meðallandsframleiðsla í Evrópu. En höfundur sleppir vísvitandi nokkrum mikilvægum staðreyndum. Sú mikilvægasta er auðvitað sú að landsframleiðsla er alls ekki góður mælikvarði á almenna velmegun, hvað þá lífsgæði. Mörg lífsgæði er erfitt að meta í peningum og aukin sóun, bruðl og neysla (og sjúkdómsvæðing og mengun líka, en það er önnur saga..) telst alltaf sem bónus þegar landsframleiðsla er annars vegar. Sem dæmi má nefna að ónýtir þjóðvegir stuðla að hækkun landsframleiðslu vegna þess að fleiri bílar eyðileggjast. Heimsmet Ameríkana í lyfjaáti telst þeim einnig til tekna. Þó Bawer níði skóinn af Norðurlöndunum seinna þá ákveður hann að bera ekki landsframleiðslu Íslands og Noregs saman við fylki Bandaríkjanna, og heldur ekki Sviss, þó svo að efnahagslegur rammi og þjóðskipulag þessara landa sé nokkurn veginn sá sami og hjá ESB-15. Af hverju Noregur fær ekki að vera með í þessum hluta rannsóknarinnar veit ég ekki. Kannski af því að Noregur er ríkasta land í heimi þegar allt er tekið með í reikninginn?
Önnur fullyrðingin, sú með laun eftir skatta, er í besta falli villandi. Með því að taka meðallaun eftir skatta og bera þau saman með tilliti til verðlags fær höfundur það út að Danmörk sé fátækasta land Evrópu og Portúgal það ríkasta, merkilegt nokk. Ekki tekur höfundur með í reikninginn prívatútgjöld Ameríkubúa til heilbrigðis- og menntamála, sem velta á þúsundum dollara á ári, né heldur tilfærslur sem einstaklingar fá frá hinu opinbera í löndum eins og Danmörku. Einnig gleymist að hluti Evrópubúa þarf ekki að eiga bíl vegna góðra almenningssamgangna, og þessi hluti leggur þar með minna til landsframleiðslunnar.
Þriðja fullyrðingin er auðvitað fáránleg og varla orðum á hana eyðandi. Allir sem hafa komið til Noregs vita að Norðmenn eru einfaldlega praktískir, nægjusamir og hagsýnir. Dæmigerður Norðmaður á nokkrar milljónir í bankanum og skuldar bara af íbúðinni, og kannski hyttunni sem hann á uppi í fjalli, og jú mikið rétt, tekur með sér nesti í vinnuna. Sumum Íslendingum finnst þetta vera nánasarháttur, enda sparsemi ekki hluti af íslensku þjóðarsálinni enn sem komið er. Þetta viðhorf Norðmanna endurspeglast hins vegar líka í starfsemi hins opinbera - þó að norska ríkið eigi hundruð milljarða í sjóðum og skuldi ekki neitt (algjör andstæða bandaríska ríkisins...) þá réttlætir það ekki fjáraustur í alls kyns lúxus.
Eigum við að halda áfram? Á Norðurlöndum er meðalvinnuvikan í kringum 38 tímar en í Bandaríkjunum vinna flestir meira en 45 tíma. Norðurlandabúar eru í sumarfríi fimm til sex vikur á ári en Bandaríkjamenn fá flestir tvær vikur. Í Bandaríkjunum er krónískur viðskiptahalli, ríkið er eitt hið skuldsettasta í veröldinni og raunverulegt atvinnuleysi slagar hátt í tveggja stafa tölu, enda eru langtímaatvinnulausir ekki taldir með vestan hafs. Engin þjóð á Vesturlöndum skuldar meira í neyslulánum, býr við meira áreiti frá auglýsendum, eyðir meiri tíma í bílnum, elur af sér fleiri offitusjúklinga, mengar meira, fremur fleiri morð og eyðir meiri peningum í hernað en Bandaríkjamenn. Það getur vel verið að menn eins og Ólafur Teitur Guðnason vilji frekar stefna í þessa átt en flestir sem ég þekki eru sáttari við norræna módelið.
Sannleikurinn er sá að almenningur hefur það ansi gott bæði í Bandaríkjunum og Evrópu. Íslendingar og Norðmenn gætu upp til hópa fengið sér hvítvínsglas með hádegismatnum daglega en kjósa bara að gera það ekki. Með tilliti til þess og þeirrar staðreyndar að í hverri úttektinni á fætur annarri koma Norðurlönd út sem einhver samkeppnishæfustu, tæknivæddustu, ríkustu og best menntuðu þjóðfélög heims, hljótum við hin sem teljum Ísland eiga heima í Evrópu að gefa lítið fyrir meintan sannleik Ólafs Teits Guðnasonar.
Ekki kemur niðurstaða Ólafs Teits á óvart en hún er sú að Norðurlöndin séu fátækustu ríki Vestur-Evrópu, og að Bandaríkjamenn hafi það almennt miklu betra en Evrópumenn. Þarna eru þá væntanlega komin skotheld rök fyrir því að fara bandarísku frjálshyggjuleiðina sem unga sjálfstæðismenn dreymir um. Lækka skatta, skera velferðarkerfið niður við nögl, einkavæða heilbrigðiskerfið, rukka milljónir í skólagjöld í háskólum, stytta fæðingarorlof í sex vikur og afnema lögbundið sumarfrí. Ekki í fyrsta skipti sem hægri mennhalda fram yfirburðum Bandaríkjanna á öllum sviðum mannlegrar tilveru, en standast þessar kenningar?
Ólafur Teitur vísar í grein blaðamannsins Bruce Bawer, sem er búsettur í Osló. Fullyrðingar Bawers eru eftirfarandi:1) Miðað við landsframleiðslu væru gömlu Evrópusambandsríkin 15 (fyrir utan Lúxemborg) meðal fátækustu ríkja Bandaríkjanna. 2) Miðað við meðallaun eftir skatta, leiðrétt gagnvart verðlagi þá hefur meðal-Bandaríkjamaður um 30-50% meira milli handanna en meðal-Evrópumaður. 3) Noregur er í raun fátækt land - almenningsstofnanir eru margar í niðurníðslu, bílaflotinn er ekki upp á marga fiska og almennt launafólk tekur nesti með sér í vinnuna.
Fyrsta fullyrðingin er í rauninni sú eina sem ekki er hægt að hrekja. Landsframleiðsla í Bandaríkjunum er mun hærri en meðallandsframleiðsla í Evrópu. En höfundur sleppir vísvitandi nokkrum mikilvægum staðreyndum. Sú mikilvægasta er auðvitað sú að landsframleiðsla er alls ekki góður mælikvarði á almenna velmegun, hvað þá lífsgæði. Mörg lífsgæði er erfitt að meta í peningum og aukin sóun, bruðl og neysla (og sjúkdómsvæðing og mengun líka, en það er önnur saga..) telst alltaf sem bónus þegar landsframleiðsla er annars vegar. Sem dæmi má nefna að ónýtir þjóðvegir stuðla að hækkun landsframleiðslu vegna þess að fleiri bílar eyðileggjast. Heimsmet Ameríkana í lyfjaáti telst þeim einnig til tekna. Þó Bawer níði skóinn af Norðurlöndunum seinna þá ákveður hann að bera ekki landsframleiðslu Íslands og Noregs saman við fylki Bandaríkjanna, og heldur ekki Sviss, þó svo að efnahagslegur rammi og þjóðskipulag þessara landa sé nokkurn veginn sá sami og hjá ESB-15. Af hverju Noregur fær ekki að vera með í þessum hluta rannsóknarinnar veit ég ekki. Kannski af því að Noregur er ríkasta land í heimi þegar allt er tekið með í reikninginn?
Önnur fullyrðingin, sú með laun eftir skatta, er í besta falli villandi. Með því að taka meðallaun eftir skatta og bera þau saman með tilliti til verðlags fær höfundur það út að Danmörk sé fátækasta land Evrópu og Portúgal það ríkasta, merkilegt nokk. Ekki tekur höfundur með í reikninginn prívatútgjöld Ameríkubúa til heilbrigðis- og menntamála, sem velta á þúsundum dollara á ári, né heldur tilfærslur sem einstaklingar fá frá hinu opinbera í löndum eins og Danmörku. Einnig gleymist að hluti Evrópubúa þarf ekki að eiga bíl vegna góðra almenningssamgangna, og þessi hluti leggur þar með minna til landsframleiðslunnar.
Þriðja fullyrðingin er auðvitað fáránleg og varla orðum á hana eyðandi. Allir sem hafa komið til Noregs vita að Norðmenn eru einfaldlega praktískir, nægjusamir og hagsýnir. Dæmigerður Norðmaður á nokkrar milljónir í bankanum og skuldar bara af íbúðinni, og kannski hyttunni sem hann á uppi í fjalli, og jú mikið rétt, tekur með sér nesti í vinnuna. Sumum Íslendingum finnst þetta vera nánasarháttur, enda sparsemi ekki hluti af íslensku þjóðarsálinni enn sem komið er. Þetta viðhorf Norðmanna endurspeglast hins vegar líka í starfsemi hins opinbera - þó að norska ríkið eigi hundruð milljarða í sjóðum og skuldi ekki neitt (algjör andstæða bandaríska ríkisins...) þá réttlætir það ekki fjáraustur í alls kyns lúxus.
Eigum við að halda áfram? Á Norðurlöndum er meðalvinnuvikan í kringum 38 tímar en í Bandaríkjunum vinna flestir meira en 45 tíma. Norðurlandabúar eru í sumarfríi fimm til sex vikur á ári en Bandaríkjamenn fá flestir tvær vikur. Í Bandaríkjunum er krónískur viðskiptahalli, ríkið er eitt hið skuldsettasta í veröldinni og raunverulegt atvinnuleysi slagar hátt í tveggja stafa tölu, enda eru langtímaatvinnulausir ekki taldir með vestan hafs. Engin þjóð á Vesturlöndum skuldar meira í neyslulánum, býr við meira áreiti frá auglýsendum, eyðir meiri tíma í bílnum, elur af sér fleiri offitusjúklinga, mengar meira, fremur fleiri morð og eyðir meiri peningum í hernað en Bandaríkjamenn. Það getur vel verið að menn eins og Ólafur Teitur Guðnason vilji frekar stefna í þessa átt en flestir sem ég þekki eru sáttari við norræna módelið.
Sannleikurinn er sá að almenningur hefur það ansi gott bæði í Bandaríkjunum og Evrópu. Íslendingar og Norðmenn gætu upp til hópa fengið sér hvítvínsglas með hádegismatnum daglega en kjósa bara að gera það ekki. Með tilliti til þess og þeirrar staðreyndar að í hverri úttektinni á fætur annarri koma Norðurlönd út sem einhver samkeppnishæfustu, tæknivæddustu, ríkustu og best menntuðu þjóðfélög heims, hljótum við hin sem teljum Ísland eiga heima í Evrópu að gefa lítið fyrir meintan sannleik Ólafs Teits Guðnasonar.
miðvikudagur, júní 8
....Run for your lives!!!!!!
Vá, þetta voru of flottir tónliggar!
Soundið var geggjað, lögin sem þeir tóku voru of góð(Number of the beast, Run to the hills, Hallowed be thy name, Iron maiden svo fátt eitt sé nefnt) og showið var hrikalega flott. Þeir breyttu sviðsmyndinni milli laga, þvílíkt flott ljósashow, flugeldar og eldur blossandi í sumum lögum og síðast en ekki síst þá voru tveir Eddiar.
Grim reality er hins vegar að ég er grúthás og þreyttur í vinnunni að humma Run to the hills og vil vera heima sofandi.
Soundið var geggjað, lögin sem þeir tóku voru of góð(Number of the beast, Run to the hills, Hallowed be thy name, Iron maiden svo fátt eitt sé nefnt) og showið var hrikalega flott. Þeir breyttu sviðsmyndinni milli laga, þvílíkt flott ljósashow, flugeldar og eldur blossandi í sumum lögum og síðast en ekki síst þá voru tveir Eddiar.
Grim reality er hins vegar að ég er grúthás og þreyttur í vinnunni að humma Run to the hills og vil vera heima sofandi.
þriðjudagur, júní 7
Run to the hills......
Sjitt hvað ég hlakka til að fara á Iron Maiden í kvöld!!! Ég er búinn að finna til stretch-gallabuxurnar mínar og rifna Maiden bolinn og ætla totally að blenda inn.
Hí á ykkur fyrir að koma ekki, sérstaklega á Ými sem kemst ekki því hann er plebbi.
Hí á ykkur fyrir að koma ekki, sérstaklega á Ými sem kemst ekki því hann er plebbi.
laugardagur, júní 4
Krapparínó
Jæja, drengir hvað segja menn þá?
Núna er feiti bauninn búinn að klára prófin og kínverskir karlmenn eru hættir að sýna á sér geirvörtunar (don´t ask). Þetta gekk vonandi allt sem best er alla veganna búinn með 10 einingar af 30, krossleggið fingurna um hinar 20. Menn í Dk hafa annars lítið að segja í þessu er ég að fresta því að skrifa söguritgerðina sem eg á að gera en hún á að vera 15 bls eða 4500 orð ( í raun rétt rúmlega 7 bls.... helvítis kennarri talar um ritgerð eins og hún eigi að vera e-ð svaklegt). Ég hef lítið nýtt fram að færa nema það að ég er búinn að læra beer kroket, merkilegurleikur og hann endar aldrei. Svo var mér líka sagt að buffalo endar aldrei svo við skuldum hver alla veganna einn eða tvo öllarra ég rukka þegar ég kem heim. Jói var annars hérna í danaveldi og dróg mig á feitasta homma djamm norðan Alpa fjalla. Hann drakk mig meir að segja feitt undir borðið (Kolli ef þú skítur á það þá kem ég heim til þín og þá komumst við að því hvor okkar er betri). Til að bæta upp fyrir allt hommastandið þá horfði ég á þemakvöld hjá DR (Danmarks radio ... sama og ruv). Þeir voru nefnilega svo huggulegir að sýna 4 klst af þáttum um brjóst (ruv ætti eiginlega að taka þetta til fyrir myndar). Annars er líið að frétta þessi kínverska er ekkert að gera það en menn verða alla veganna að halda áfrám ótrauðir. Vona þið hafið það alla veganna gott... verið svo duglegir að blogga ég veit alveg að þið gerið ekkert í "vinnunum" ykkiar.
Kv Rakaði bauninn
Núna er feiti bauninn búinn að klára prófin og kínverskir karlmenn eru hættir að sýna á sér geirvörtunar (don´t ask). Þetta gekk vonandi allt sem best er alla veganna búinn með 10 einingar af 30, krossleggið fingurna um hinar 20. Menn í Dk hafa annars lítið að segja í þessu er ég að fresta því að skrifa söguritgerðina sem eg á að gera en hún á að vera 15 bls eða 4500 orð ( í raun rétt rúmlega 7 bls.... helvítis kennarri talar um ritgerð eins og hún eigi að vera e-ð svaklegt). Ég hef lítið nýtt fram að færa nema það að ég er búinn að læra beer kroket, merkilegurleikur og hann endar aldrei. Svo var mér líka sagt að buffalo endar aldrei svo við skuldum hver alla veganna einn eða tvo öllarra ég rukka þegar ég kem heim. Jói var annars hérna í danaveldi og dróg mig á feitasta homma djamm norðan Alpa fjalla. Hann drakk mig meir að segja feitt undir borðið (Kolli ef þú skítur á það þá kem ég heim til þín og þá komumst við að því hvor okkar er betri). Til að bæta upp fyrir allt hommastandið þá horfði ég á þemakvöld hjá DR (Danmarks radio ... sama og ruv). Þeir voru nefnilega svo huggulegir að sýna 4 klst af þáttum um brjóst (ruv ætti eiginlega að taka þetta til fyrir myndar). Annars er líið að frétta þessi kínverska er ekkert að gera það en menn verða alla veganna að halda áfrám ótrauðir. Vona þið hafið það alla veganna gott... verið svo duglegir að blogga ég veit alveg að þið gerið ekkert í "vinnunum" ykkiar.
Kv Rakaði bauninn
fimmtudagur, júní 2
flakk og bögg
Loksins er kommentkerfið komið aftur og þá kommenta menn bara í stað þess að blogga.....phu
Anyways, loksins er ég kominn aftur inn á msnið. Ég komst reyndar að einu helvíti merkilegu, maður kemur nebbla alveg heilmiklu í verk um leið og þetta msn er tekið af manni. En nú er það komið aftur hjá mér svo ég get hætt þessari afkasta vitleysu.
Msn leysið er reyndar bara afleiðing mun heimskulegra vandamáls hérna uppí vinnu. Það er nebbla aðstöðuleysi sem er að drepa mig. Ég var kominn með þessa fínu skrifstofu og var búinn að koma mér fyrir og alles þegar ég þurfti að vera frá í þrjá daga til að halda námskeið. Þegar ég kom aftur voru tvær misfríðar dömur búnar að skúbba mér úr skrifstofunni minni og ég kominn á vergang! Nú er það svo að ég ráfa hér um ganga með dótið mitt með mér og bíð eftir að einhver fari í frí eða verði veikur því þá stekk ég til og legg undir mig skrifstofu viðkomandi á meðan. Núna er ég í fimmtu skrifstofuni á þrem vikum, og þetta er ekki endanlega staðsetning. Ég er farinn að kalla mig hústökumanninn og squatta þar sem ég get. Hananú.
Heim eru kannski lausar skrifstofur hjá ykkur sem ég get notað í nokkra daga?
Anyways, loksins er ég kominn aftur inn á msnið. Ég komst reyndar að einu helvíti merkilegu, maður kemur nebbla alveg heilmiklu í verk um leið og þetta msn er tekið af manni. En nú er það komið aftur hjá mér svo ég get hætt þessari afkasta vitleysu.
Msn leysið er reyndar bara afleiðing mun heimskulegra vandamáls hérna uppí vinnu. Það er nebbla aðstöðuleysi sem er að drepa mig. Ég var kominn með þessa fínu skrifstofu og var búinn að koma mér fyrir og alles þegar ég þurfti að vera frá í þrjá daga til að halda námskeið. Þegar ég kom aftur voru tvær misfríðar dömur búnar að skúbba mér úr skrifstofunni minni og ég kominn á vergang! Nú er það svo að ég ráfa hér um ganga með dótið mitt með mér og bíð eftir að einhver fari í frí eða verði veikur því þá stekk ég til og legg undir mig skrifstofu viðkomandi á meðan. Núna er ég í fimmtu skrifstofuni á þrem vikum, og þetta er ekki endanlega staðsetning. Ég er farinn að kalla mig hústökumanninn og squatta þar sem ég get. Hananú.
Heim eru kannski lausar skrifstofur hjá ykkur sem ég get notað í nokkra daga?
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)