Þetta er nýja uppáhalds myndin hans Gunna

Pókemon

Hei, ég var að kaupa mér nýjan bíl. Það kom einhver smápjakkur og bauð mér splunkunýjan Audi A4 í skiptum fyriri nokkrar DVD myndir. Ég lét hann fá nokkrar af myndunum hennar Helgu(glætan að ég tími Aliens og StarWars fyrir einhvern bíl) og hann var sáttur og gaf mér bílinn. Helvíti flottur silfurgrár og varla ekinn neitt.

Svo er pókemon annað kvöld. Allir búnir að bóka sig, meira að segja Feitur sem á harma að hefna frá síðustu skiptum.

Smá nostalgía

Hafiði tekið eftir því að einræðisherrar í dag eru ekki nærri því eins skemmtilegir og hugmyndaríkir og þeir voru fyrir ekki svo löngu síðan. Sá eini sem heldur uppi merkjum skemmtilegra einræðisherra er Túrkmenbasji, en hann er reyndar stórskemmtilegur og uppátækjasamur.
En samt, hvað varð um að allir sem réðu yfir einhverri sýslu í Afríku fengu sér svona flotta titla eins og Idi Amin sem notaði titilinn "His Excellency President for Life Field Marshal Al Hadji Dr. Idi Amin, King of Scotland, Lord of All the Beasts of the Earth and Fishes of the Sea and Conqueror of the British Empire in Africa in General and Uganda in Particular"
Eða þá Mobutu Sese Seko sem fékk sér hinn auðmjúka titil Kuku Ngbendu Wa Za Banga, sem útleggst á góðri ensku sem "The all-powerful warrior who, because of his endurance and inflexible will to win, will go from conquest to conquest, leaving fire in his wake".
Þetta voru alvöru töffarar með húmor fyrir flottum titlum.

Þegar ég verð einræðisherra yfir Kjósarsýslu ætla ég að láta kalla mig eitthvað eins og t.d. "Hinn háæruverðugi og guðdómlegi Konungur og Keisari allra lífvera í sólkerfinu, Mósagrís, Stjórnandi Geislasverðsins, Meistari Viskunnar, Besti Pókerspilari í Heimi sem mun drepa og eyðileggja allt sem ekki viðurkennir yfirburði Hans."

Ískápurinn minn

Þar sem ég vaknaði á laugardags morguninn alveg skel þunnur, löng saga, þá opnaði ég ískapinn minn og teigði mig í þynnkumeðalið góða, mjólk. Þar sem ég sat fyrir fram opinn ískápinn, þambandi mjólkina, fór ég að velta því fyrir mér hvort hægt væri að dæma á fólk innihaldi ískáps. Það er nefnilega mjög persónubundið hvað við geimum þar inni. Hvað mynduð þið t.d. halda um mig ef þið kíktuð inn í ískápinn minn. Þar myndu þið finna:
-Mjólk (ég á alltaf mjólk)
-Diet appelsínu safa
-Kartöflu sallat
-Sinnep
-Remúlaði
-Teriaky sósu
-Franskan sallat dressing
Ekkert annað. Hvernig mynduð þið dæma mig. Finnst mér gott að fá mér franska dressing á kartöflusallatið mitt eða er blandan af teríaky og appelsínu safa upphálda á mínu heimili.
Þar sem ég sat á rúmstokki mínum, drekkandi mjók og horfandi inn í ískápinn minn, þá komst ég að tveimur niðurstöðum.
1. Ekki leifa ókunnugum að kíkja inn í ískápinn ykkar, þið vitið aldrei nema fólk sé jafn skrítið og ég.
2. Maður fær alltaf fucked up hugmyndir í þynnkunni.

Yfirlýsing

Það hafa margir komið að máli við mig undanfarna daga en enginn hvatt mig til þess að fara í prófkjör.

"A paticulary beautiful woman is a sorce of terror. As a rule, a beautiful woman is a terrible disappointment."

-Carl Gustave Junge

Lesbískar goth vampírur...

...og fleira skemmtilegt sem finna má á Reyðarfirði.

Já góðir hálsar. Ég var sem sagt staddur á Reyðarfirði alla síðustu helgi. Ég var þarna ásamt góðu fólki, Þeim Snorra og Bríeti Sunnu sem gerðu garðinn frægan í Idolinu og Vigni (kenndum við Írafár). Guði sé lof fyrir það því ég þekki engan á Reyðarfirði, fyrir utan nýja bæjarstjórann hana Helgu Jóndóttur.

Þar sem við vorum þarna á þvælingi um Reyðarfjörð lentum við í miklum ævintýrum. Þarna var ákaflega hávaðasöm kona sem kunni lítið annað en að öskra "O-KOMASO!" (útleggst: og koma svo). Þetta æpti hún milli þess sem hún svekkti sig á því að við værum hvorki áberandi drukkin né dansandi uppi á borðum. Einhverstaðar í látunum þá límdi sig líka á okkur maður sem virtist hafa ákveðið að hann væri nýji, besti vinur Vigga (hann var ekki alveg sammála, en fékk litlu um það ráðið). Svo hittum við fyrir eina piercuðustu konu Íslands, nokkra pólska verkamenn og fleiri góða.

Á leið okkar up á hótel til að losna undan þessu og gera það sem Reykvíkingar gera best í ókunnum og svolítið ógnvekjandi aðstæðum (já, spila á gítar og syngja) þá hittum við tvær lesbískar vampírur. Þær sögðust reyndar vera í opnu og sveigjanlegu sambandi en sem betur fer fyrir okkur þá voru þær hungraðar í pizzu en ekki popparakjöt, svo við sluppum.

Eins og allir sjá þá er Reyðarfjörður spennandi bæjarfélag (tæknilega séð er það náttúrulega bara lítill hluti af enn stærra (og þá væntanlega enn meira spennandi bæjarfélagi sem heitir Fjarðarbyggð)) og ég hvet fólk til að kíkja. You won't regrett it!